هنرهای سنتی از هنرهای اصیل و مردمی است که از تفکر و فطرت انسانها نشأت گرفته در حقیقت تفکر انسان است که بر روی یک ماده بی جان پیاده شده بصورت نقوش ، برجستگیها و امثال آن ظاهر می شود . هنرهای سنتی نشان دهنده ی فرهنگ جامعه و مردم آن است .

هنرمندان کشورمان از زمانهای قدیم در ساخت اشیاء چوبی فعالیت داشته اند . امروز قطعات یا مجموعه های زیبایی از زمانهای قبل از اسلام وجود دارد . پس از اسلام این هنر در کشور ما رو به گسترش نهاده و در ساخت ابنیه دینی و اسلامی با خلق آثار با ارزشی ظاهر شد و با گذشت زمان چنان رونقی یافت که زبانزد عموم گردید . نگاهی به بعضی آثار موجود در مساجد و اماکن متبرکه ، نظیر درهای کنده کاری و منبت کاری شده ، منبر های منبت کاری شده ،رحل قرآن خاتم و پنجره های گره چینی شده انسان را از بسیاری هنر ، ذوق و نبوغ اجداد هنرمند متحیر می کند .

هنرهای سنتی چوب به چهار زمینه خاتم ، معرق ، منبت و گره چینی تقسیم می شود که در اینجا فقط به توضیح گره چینی می پردازیم .

  • گره چینی

هنر گره چینی یا به عبارت دیگر گره سازی از زمانهای قدیم در ایران باستان متداول بوده و هنرمندان این مرز و بوم با الهام از گره های معمولی در معماری ، کاشیکاری و گره سازی روی گچ ، در منبت کاری و ساخت پنجره های زیبا از آن استفاده کرده اند . گره چینی در چوب به دو شیوه منبت کاری و مشبک کاری معمول است . انواع گره های معمول در مشبک کاری اصول و ضوابط خاص خود را داشته با انواع دیگر گره ها متفاوت است . به همین جهت این گروه از گره ها به « گره های درودگران » موسوم است .

اتصال یک طرف تیره یا قید آلت به اندازه چند میلیمتر زبانه شده در کلاف نیز به همان اندازه سادگی ( فرو رفتگی ) در می آورند و پس از آغشته کردن سادگی و زبانه به سریشم یا چسب مناسب دیگر هر دو را سوار و جزم و جفت می کنند ؛سپس در همان محل اتصال ، آن را میخ  می کنند. این نوع اتصال از استحکام کمتری  نسبت به اتصال کُم و زبانه برخودار است