در روش ساخت سنتی خرپای چوبی ، چوب لازم را در پای کار فراهم می آورند و با برشهای ضروری ، اجزای خر پا را در آورده با میخ به یکدیگر وصل می کنند . این کار را هر چند که درودگران ماهر نسبتا”خوب انجام می دهند ، اما به لحاظ اصول فنی استحکام اتصالات خرپا قابل برآورد نبوده تغییر مکان آنها پیش بینی شده نیست ؛ در نتیجه پوشش این نوع خرپاها مدتی پس از احداث ساختمان در اثر تغییر مکان ناهمگن پیش بینی نشده ایجاد مشکل خواهند کرد . چنانچه پوشش خرپا ایرانیت باشد ف پیچهای اتصال آن در بعضی نقاط شل و در بعضی جاها زیاد تر از حد سفت می شوند ؛ به طوری که ایرانیت ایرانیت ممکن است در آن نقاط سوراخ شود . ورقهای گالوانیزه آهن ناهماهنگی تغییر مکان خرپای ساخته شده در پای کار را به شدت ایرانیت نشان نمی دهند ، چون انعطاف پذیری بیشتری دارند ؛ اما در دراز مدت استحکام اتصال ورق گالوانیزه سست خواهد شد .

از مصالح دیگری که برای پوشش بام به کار می رود ، لت چوبی و لت آسفالتی هستند . این دو نوع پوشش به ابعاد کم جابه جایی خرپای بام را تحمل نمی کنند . شکل آنها را در بخش مربوط خواهیم دید . افزون بر این ، دور ریز چوب در روش ساخت خر پا در پای کار زیاد است . به این جهت در روش ساخت مهندسی شده ، نخست خرپا به وسیله محاسب طراحی شده تحلیل نوع بار در اجزای خر پا انجام می گیرد . شکل هندسی خرپا و اندازه اجزای خر پا در پایان محاسبات طراحی تعیین و سپس از روی آن خرپا در کارخانه ساخته می شود . خرپاهای ساخته شده از کارخانه به محل احداث ساختمان حمل می شود و سپس آنها را روی قاب دیوارها می گذارند تا طبق نقشه در فواصل تعیین شده از هم تثبیت شوند .پس از نصب خر پاهای بام کار بر پایی قاب یا اسکلت ساختمان تکمیل شده ، به دنبال آن باید پوشش دهانه های قاب دیوار و خر پاهای بام نصب شوند .